/Posted by: bwajg

STANISŁAW DAWSKI [ur. 1905, Dorohusk, zm. 1990, Warszawa]

Artysta plastyk, współorganizator, profesor i rektor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Studiował przez rok malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Związany z naszym regionem poprzez działania artystyczne, organizacje plenerów, opiekował się Józefem Gielniakiem. Jego uczniami byli Witold Turkiewicz, Kazimierz Głaz, Ludwik Kiczura, Zbigniew Horbowy, Kazimierz Pomagalski, Zbigniew Roman Kawecki, Józef Podlasek. Należał do Association Internationale des Arts Plastiques (od 1952), Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytników XYLON w Szwajcarii (od 1979), Accademia Italiana delle Arti e del Lavoro (od 1980). Otrzymał medal honorowy IV Międzynarodowego Biennale Ekslibrisu Współczesnego w Malborku (1969), uczestniczył w II i III Biennale Grafiki w Krakowie (1962 i 1964). Jego prace znajdują się w zbiorach wielu muzeów krajowych i zagranicznych.

Praca w zbiorach kolekcjonera.

/Posted by: bwajg

STANISŁAW DAWSKI [ur. 1905, Dorohusk, zm. 1990, Warszawa]

Artysta plastyk, współorganizator, profesor i rektor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Studiował przez rok malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Związany z naszym regionem poprzez działania artystyczne, organizacje plenerów, opiekował się Józefem Gielniakiem. Jego uczniami byli Witold Turkiewicz, Kazimierz Głaz, Ludwik Kiczura, Zbigniew Horbowy, Kazimierz Pomagalski, Zbigniew Roman Kawecki, Józef Podlasek. Należał do Association Internationale des Arts Plastiques (od 1952), Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytników XYLON w Szwajcarii (od 1979), Accademia Italiana delle Arti e del Lavoro (od 1980). Otrzymał medal honorowy IV Międzynarodowego Biennale Ekslibrisu Współczesnego w Malborku (1969), uczestniczył w II i III Biennale Grafiki w Krakowie (1962 i 1964). Jego prace znajdują się w zbiorach wielu muzeów krajowych i zagranicznych.

Praca w zbiorach kolekcjonera.

/Posted by: bwajg

JERZY JAKUBÓW [ur. 1957, Cieplice Śląskie]

Grafik, rzeźbiarz, malarz i ilustrator książek. Mieszka w Kowarach-Wojkowie. Jest jedynym uczniem J. Gielniaka, uczył się także w PLSP im. A. Kenara w Zakopanem, m.in. pod kierunkiem W. Hasiora, A. Rząsy czy T. Brzozowskiego. W roku 1985 uzyskał uprawnienia Ministra Kultury i Sztuki w zakresie grafiki artystycznej i użytkowej. Należy do Wrocławskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków. W roku 2004 stypendysta Ministra Kultury. W roku 2006 odznaczony Nagrodą im. Władysława Hasiora. Od roku 1975 kilkadziesiąt razy wystawiał w Polsce oraz Europie. Kilkukrotny uczestnik Biennale Dantego w Rawennie. Jako grafik książkowy ilustrował m.in. „W cukrze arbuza” R. Brautigana, „Liście ze świata żywych” L. L. Przychodzkiego czy „Zapomniałem Cię nazwać” K. Malika. Tworzy także ulotne ex-librisy (m.in. dla E. Demarczyk i M. Grechuty). Technikę drzeworytu odnajduje i pogłębia również w zakopiańskich pracowniach grafików zafascynowanych Skoczylasem, Kulisiewiczem i „Rytem”. Duży wpływ na krystalizowanie się indywidualnej postawy twórczej miały osobiste kontakty z prof. A. Poznańską oraz artystą grafikiem S. Tworzydło wybitnym specjalistą starych chińskich technik graficznych. Permanentnie poszukuje sposobów powiązania tradycyjnych technik z możliwościami własnego wyrazu artystycznego. Narracyjne próby łączenia tradycji z prądami współczesności stanowią charakterystyczny rozpoznawalny akcent całej jego twórczości. Wtajemniczony w arkana sztuki typograficznej manipuluje monochromatycznym obrazem upraszczając i wzbogacając otaczającą rzeczywistość.

/Posted by: bwajg

JERZY JAKUBÓW [ur. 1957, Cieplice Śląskie]

Grafik, rzeźbiarz, malarz i ilustrator książek. Mieszka w Kowarach-Wojkowie. Jest jedynym uczniem J. Gielniaka, uczył się także w PLSP im. A. Kenara w Zakopanem, m.in. pod kierunkiem W. Hasiora, A. Rząsy czy T. Brzozowskiego. W roku 1985 uzyskał uprawnienia Ministra Kultury i Sztuki w zakresie grafiki artystycznej i użytkowej. Należy do Wrocławskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków. W roku 2004 stypendysta Ministra Kultury. W roku 2006 odznaczony Nagrodą im. Władysława Hasiora. Od roku 1975 kilkadziesiąt razy wystawiał w Polsce oraz Europie. Kilkukrotny uczestnik Biennale Dantego w Rawennie. Jako grafik książkowy ilustrował m.in. „W cukrze arbuza” R. Brautigana, „Liście ze świata żywych” L. L. Przychodzkiego czy „Zapomniałem Cię nazwać” K. Malika. Tworzy także ulotne ex-librisy (m.in. dla E. Demarczyk i M. Grechuty). Technikę drzeworytu odnajduje i pogłębia również w zakopiańskich pracowniach grafików zafascynowanych Skoczylasem, Kulisiewiczem i „Rytem”. Duży wpływ na krystalizowanie się indywidualnej postawy twórczej miały osobiste kontakty z prof. A. Poznańską oraz artystą grafikiem S. Tworzydło wybitnym specjalistą starych chińskich technik graficznych. Permanentnie poszukuje sposobów powiązania tradycyjnych technik z możliwościami własnego wyrazu artystycznego. Narracyjne próby łączenia tradycji z prądami współczesności stanowią charakterystyczny rozpoznawalny akcent całej jego twórczości. Wtajemniczony w arkana sztuki typograficznej manipuluje monochromatycznym obrazem upraszczając i wzbogacając otaczającą rzeczywistość.

/Posted by: bwajg

OLGA KAWA

Ilustratorka i projektantka grafiki. Ukończyła Liceum Plastyczne w Cieplicach oraz Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu na wydziale Grafiki. Obecnie tworzy głównie ilustracje, zarówno prywatne, jak i na zlecenie wydawnictw oraz czasopism. W jej pracach tematami wiodącymi są fauna i flora, kobiety, a także dzieci. Ilustracje mają lekki i subtelny charakter, a forma przedstawianych na nich obiektów często sprowadzana jest przez artystkę do zgeometryzowanych linii i płaskich plam koloru.

/Posted by: bwajg

OLGA KAWA

Ilustratorka i projektantka grafiki. Ukończyła Liceum Plastyczne w Cieplicach oraz Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu na wydziale Grafiki. Obecnie tworzy głównie ilustracje, zarówno prywatne, jak i na zlecenie wydawnictw oraz czasopism. W jej pracach tematami wiodącymi są fauna i flora, kobiety, a także dzieci. Ilustracje mają lekki i subtelny charakter, a forma przedstawianych na nich obiektów często sprowadzana jest przez artystkę do zgeometryzowanych linii i płaskich plam koloru.

/Posted by: bwajg

Praca jest reprodukcją. Oryginał wykonywany był na zamówienie Izerskiego Parku Ciemnego Nieba.


MATYLDA KONECKA

Artystka urodziła się we Wrocławiu ale wychowała w Szklarskiej Porębie, gdzie sprowadziła się razem z rodzicami i dwojgiem braci w 1994 roku. Ukończyła architekturę Krajobrazu na wrocławskim Uniwersytecie Przyrodniczym ale związana jest wyłącznie ze sztuką- a konkretnie ilustracją. Współpracuje z największym szkockim wydawnictwem sztuki Edinburgh Arts, a jej prace najczęściej ukazują krajobraz Anglii. W jej pracach jednak można też znaleźć motywy izersko- karkonoskie i sporo elementów sugerujących wielki sentyment i miłość do własnego regionu. Matylda Konecka brała udział w kilku plenerach artystycznych, kilkunastu wystawach zbiorowych i indywidualny w Europie, należy do stowarzyszenia Nowy Młyn – dzisiejszej Koloni artystycznej Szklarskiej Poręby, zrzeszającej artystów z całego regionu, wśród nich rzeźbiarzy, grafików, malarzy, ceramików, poetów, ludzi teatru.

/Posted by: bwajg

Praca wykonana w technice komputerowej. Odbitka 1/3, sygnowane z przodu, oprawa: szyba, drewniana rama.


ZBIGNIEW SZUMSKI

Reżyser teatralny, plakacista, grafik, rysownik, scenograf. Absolwent ASP w Gdańsku na wydziale Grafiki i Malarstwa, dyplom u prof. Jerzego Krechowicza. Współzałożyciel i dyrektor Teatru Cinema, interdyscyplinarnej formacji funkcjonującej na granicy teatru, tańca i sztuk wizualnych, reżyser wszystkich jego przedstawień. Mieszka w Michałowicach w Karkonoszach.

„Dlaczego malarz bierze się za robienie teatru? Zaryzykuję przypuszczenie, że z powodu świadomości narzędzia. Malarz, który stał przed białym prostokątem płótna musiał znać swoje ograniczenia: miał przełożyć trójwymiarową i czaso-przestrzenną rzeczywistość na dwa wymiary. To mogło być ograniczeniem nie do zniesienia. Zamienił więc płótno na pudełko sceny, oddzielone od widza linią rampy. Na linii rampy jest granica, owa tafla lustra, ale odbicie nie jest odbiciem przedmiotowej rzeczywistości. To indywidualne doświadczenia widzów, ich biografie, lęki i chwile satysfakcji, ich heroizm i śmieszność, to wszystko co o sobie wiedzą i z czego sobie sprawy nie zdawali – mogą zobaczyć w lustrze sceny. Obraz jest plastyczny i wibrujący. Lustro rampy umożliwia ogląd ludzi i zjawisk w całej ich złożoności i głębi. Więc jeśli malarz bierze się za robienie teatru to także z pokusy, że pomimo iż wszyscy widzą to samo, to każdy zobaczy co innego.” / Grzegorz Kowalski, fragment wstępu do katalogu do wystawy rysunków teatralnych Zbigniewa Szumskiego