/Posted by: bwajg

Witraż “CHESS” – wykonany w technice Tiffany’ego, z wykorzystaniem elementów kobaltowych ze szkła kryształowego, ażurowych, malowany farbami witrażowymi wypalanymi w temperaturze 600°C. 2017 r.


ELŻBIETA TRZEWICZEK-PIETKIEWICZ [ur. 1976, Sosnowiec]

Studio pracy Dąbrowa Górnicza Ujejsce oraz w Piechowicach na stanowisku projektant w Hucie Julia. W 2001 roku obroniła dyplom na Wydziale Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu u prof. L.a Kiczury i K. Pawlaka a następnie Podyplomowe Studium Aranżacji Przestrzeni Widowiskowej na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Przez wiele lat nauczała techników szklarskich w Sosnowcu. Od 2014 prowadzi warsztaty i projektuje szkło w Hucie Szkła Kryształowego „Julia” w Piechowicach. Współpracuje z grupą nieformalną „NASTROJE”, oraz wykonuje realizacje scenograficzne oraz aranżacje wnętrz. Brała udział w wystawach indywidualnych m. in.: „Tak! Kupuję polski Dizajn. TA-KULKA Galeria BB Jatki Wrocław, „Odblaski” Galeria na Nankiera Wrocław 2018 i w kilkunastu zbiorowych w Polsce i Europie. Wyróżnienie Must Have za kolekcję „Blanca”, Łódź Design Festival, 2017. Wyróżnienie Must Have za kolekcję „Kryształowych pojemników z bukowym deklem”, Łódź Design Festival, 2020.

O sobie pisze: „W szkle fascynuje mnie jego czystość, przejrzystość, a zwłaszcza w szkle kryształowym kontrast między powierzchnią naturalnie ukształtowaną przez hutnika a mechanicznym szlifem, który zmienia charakter pierwotnego kształtu w zależności od dobranego szlifu. Moje projekty są efektem fascynacji materiałem, z którym pracuję od kilku lat: szkłem kryształowym. Proponuję proste szlify oparte na liniach, które często łamię i wyginam. Podkreślają one kształt wyrobów i nadają im charakter. Minimalistyczne linie szlifów są w swojej prostocie zaprzeczeniem tradycyjnej dekoracyjności bogatych zdobin kryształów z babcinej meblościanki. Próbuję odczarować te ciężkie, trudne do umycia naczynia i sprawić, żeby nabrały lekkości i wdzięku. Mogą wtedy służyć na co dzień jako pojemniki na ciastka, orzechy, a może jako wazon na polne kwiaty. W swoim domu używam kryształowych naczyń. Lubię patrzeć, jak błyszczą w świetle, lubię ich dźwięczność i delikatność w dotyku.”

Po więcej odsyłamy tutaj: web

/Posted by: bwajg

VASE 41 [rzeźba inspirowana antycznymi wazonami] – szkło kryształowe, formowane w technice pâte de verre, z zatopionymi prętami miedzianymi i kobaltowymi szklanymi nićmi, szlifowane i polerowane ręcznie. Podstawa ze szkła czarnego, sodowego, szlifowana i polerowana ręcznie. 2017 r.


ELŻBIETA TRZEWICZEK-PIETKIEWICZ [ur. 1976, Sosnowiec]

Studio pracy Dąbrowa Górnicza Ujejsce oraz w Piechowicach na stanowisku projektant w Hucie Julia. W 2001 roku obroniła dyplom na Wydziale Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu u prof. L.a Kiczury i K. Pawlaka a następnie Podyplomowe Studium Aranżacji Przestrzeni Widowiskowej na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Przez wiele lat nauczała techników szklarskich w Sosnowcu. Od 2014 prowadzi warsztaty i projektuje szkło w Hucie Szkła Kryształowego „Julia” w Piechowicach. Współpracuje z grupą nieformalną „NASTROJE”, oraz wykonuje realizacje scenograficzne oraz aranżacje wnętrz. Brała udział w wystawach indywidualnych m. in.: „Tak! Kupuję polski Dizajn. TA-KULKA Galeria BB Jatki Wrocław, „Odblaski” Galeria na Nankiera Wrocław 2018 i w kilkunastu zbiorowych w Polsce i Europie. Wyróżnienie Must Have za kolekcję „Blanca”, Łódź Design Festival, 2017. Wyróżnienie Must Have za kolekcję „Kryształowych pojemników z bukowym deklem”, Łódź Design Festival, 2020.

O sobie pisze: „W szkle fascynuje mnie jego czystość, przejrzystość, a zwłaszcza w szkle kryształowym kontrast między powierzchnią naturalnie ukształtowaną przez hutnika a mechanicznym szlifem, który zmienia charakter pierwotnego kształtu w zależności od dobranego szlifu. Moje projekty są efektem fascynacji materiałem, z którym pracuję od kilku lat: szkłem kryształowym. Proponuję proste szlify oparte na liniach, które często łamię i wyginam. Podkreślają one kształt wyrobów i nadają im charakter. Minimalistyczne linie szlifów są w swojej prostocie zaprzeczeniem tradycyjnej dekoracyjności bogatych zdobin kryształów z babcinej meblościanki. Próbuję odczarować te ciężkie, trudne do umycia naczynia i sprawić, żeby nabrały lekkości i wdzięku. Mogą wtedy służyć na co dzień jako pojemniki na ciastka, orzechy, a może jako wazon na polne kwiaty. W swoim domu używam kryształowych naczyń. Lubię patrzeć, jak błyszczą w świetle, lubię ich dźwięczność i delikatność w dotyku.”

Po więcej odsyłamy tutaj: web

/Posted by: bwajg

Rzeźby TOYS Aleksandry Kujawskiej zostały docenione i nagrodzona ‚Must Have 2021” Festiwalu Łódż Design, gdzie były prezentowane na wystawie laureatów konkursu. Obecnie rzeźba „Toys” – Planets, reprezentuje Polskę na Międzynarodowym Biennale Szkła w Sofii, gdzie została wyselekcjonowana i wybrana na światową wystawę szkła.

Szklane rzeźby TOYS to seria rzeźb wykonanych ręcznie, techniką hutniczą. Dmuchanego do drewnianej formy, barwionego w masie szkła. Ich przeznaczeniem jest odwracanie myśli od dnia codziennego. Kontemplacja kształtu, koloru, gry światła przepuszczonego przez szklaną formę. Przyciski do myśli. Zestawione ze światłem wchodzą w relację z otoczeniem. Podczas pandemii, zmęczona miesiącami zabezpieczania podstawowych spraw związanych z przetrwaniem w izolacji jak jedzenie, artykuly higieniczne, leki, środki dezynfekujące, zapragnęłam stworzyć abstrakcyjne, nieoczywiste obiekty z pogranicza bajki lub literatury Stanisława Lema, pierwszych surrealistycznych filmów, lub obiektów badawczych programu kosmicznego. Tak powstały Toys: Comet, Planets, Sun.


ALEKSANDRA KUJAWSKA

Absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych w Jeleniej Górze-Cieplicach, szkło artystyczne w pracowni Władysława Czyszczonia. Doktorantka w pracowni prof.
B. Mak-Soboty na ASP we Wrocławiu. Wzięła udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych i indywidualnych, m.in. w Paryżu, Londynie, Mediolanie, Luxemburgu, Wenecji, Nowym Borze, Sofii, Dreźnie, Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Łodzi, Gdyni, Jeleniej Górze. Zdobywczyni nagród m.in.: 1 miejsce – Diament Meblarstwa, 1 miejsce w międzynarodowym konkursie „Szklana Improwizacja”, laureatka „Must Have 2020” Łodź Design, laureatka „Must Have 2021” Łódź Design Festiwal, Finalistka Konkursu „ Dobry Wzór 2021” Instytutu Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie, laureatka – wyróżnienie specjalne Międzynarodowego Konkursu „Design Educated” w Niemczech. Uczestniczka wystaw najważniejszych festiwali wzornictwa światowego jak: London Design Week, Expo Mediolan, Salone del Mobile Milano, Venetian Glass Week, Biennale Szkła Sofia, Gdynia Design Days, Łódź Design Festiwal. Jej prace są w zbiorach Muzeum Karkonoskiego, Muzeum Technik Ceramicznych w Kole i Galerii Wzornictwa Polskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie. Stypendia i dotacje min: Ministerstwo Kultury i Sztuki i Dziedzictwa Narodowego, Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie, Urban Glass w Nowym Yorku, Pilchuck Glass School w USA. Wiceprzewodnicząca Koła Naukowego Studentów Szkła ASP Wrocław, kuratorka wystaw, autorka publikacji o sztuce szkła. Zajmuje się atawistyczną tęsknotą człowieka za naturą i wspólnotą.

“Interesują mnie relacje człowieka z naturą. W swoich pracach koncentruję się na atawistycznych potrzebach kontaktu współczesnego człowieka z naturą i wspólnotą. Szukam obszarów ludzkich pragnień, emocji związanych z utratą tych relacji i tęsknotą za nimi. Interesuje mnie uświadomienie sobie przez współczesnego człowieka, że jest biologiczny, że jest częścią przyrody, z którą stracił kontakt i o której istnieniu zapomniał. Daleka jestem od konstruowania instrukcji lub codzienności. Interesuje mnie proces samouświadomienia i związanych z tym emocji, potrzeb, tęsknot, lęków. Staram się je opisywać w swoich pracach.”

/Posted by: bwajg

Dekoracja na WAZONIE ODBLASKI II odnosi się do globalnego ocieplenia. Zastanawiam się czy nowe technologie zdobienia szkła mają mniejszy wpływ na zmiany zachodzące w naszym klimacie. W hutach szkła, a także w zakładach produkujących ceramikę, dąży się do zmniejszania temperatury wypału wyrobów albo wypalania w jednym cyklu. W przypadku szkła i jego zdobienia dawniej dekorację wypalało się w temperaturze 700 °C a obecnie jest to 150 °C; ale z drugiej strony produkcja farb na bazie sztucznych barwników…


SEBASTIAN PIETKIEWICZ

W 2001 roku obronił dyplom na Wydziale Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Dwa lata później ukończył Podyplomowe Studium Przestrzeni Scenicznej na Wydziale Architektury Wnętrz ASP we Wrocławiu. Po studiach pracował jako projektant w hutach szkła: Huta Szkła Kryształowego Sudety w Szczytnej, Huta Szkła Gospodarczego Ząbkowice w Dąbrowie Górniczej, Huta Szkła Kryształowego Julia w Piechowicach oraz Huta Szkła Gospodarczego Zawiercie w Zawierciu. Od 2013 roku jest głównym projektantem w hucie Julia w Piechowicach. Od 2018 współpracuje z Hutą Edwanex. We współpracy z Leroy Merlin i Instytutem Wzornictwa Przemysłowego zaprojektował modułowe doniczki w ramach kampanii „Dobrze Zaprojektowane”, 2011. Wyróżnienie „Must Have” za kolekcję „Metropolis”, oraz za Zestaw Śniadaniowy nr 1 wchodzący w skład kolekcji „Polski Stół”, Łódź Design Festival, 2016. Wyróżnienie Must Have za kolekcję „Blanca” oraz Must Have za kolekcję „Łatki” 2017, Must Have za „Szklanka jak kubek” 2020. Udział w wystawach zbiorowych w Czechach, Polsce, Rumuni, Francji , Niemczech, USA , Korei Południowej, Finlandii. Wystawa indywidualna „Kultowe formy – Sebastian Pietkiewicz” – zorganizowana w ramach projektu: Tak, kupuję polski design! w Galerii BB, Kraków 2016.

Po więcej odsyłamy tutaj: web

/Posted by: bwajg

Projekt KIELISZKÓW KSIĘŻYCOWYCH został doceniony przez najważniejsze w Polsce instytucje związane z wzornictwem. Aleksandra Kujawska otrzymała za ich projekt nagrodę ”Must Have 2020” na Łódź Design Festiwal, a w 2021 Księżycowe znalazły się w ścisłym finale konkursu „Dobry Wzór 2021” kultowego Instytutu Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie, finał i wyniki konkursu w listopadzie 2021 – trzymamy kciuki! 😉

Ręcznie wykonane, dmuchane do drewnianej formy. Szkło barwione w masie. Pełna mocna nóżka kontrastuje z delikatną kulistą czarką kielicha. Dobrze wyważone, stanowią ozdobę stołu. Kieliszki kształtem nawiązują do faz księżyca, zmieniającego wielkość i kształt tarczy.

W skład zestawu wchodzi 6 sztuk KIELISZKÓW KSIĘŻYCOWYCH.


ALEKSANDRA KUJAWSKA

Absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych w Jeleniej Górze-Cieplicach, szkło artystyczne w pracowni Władysława Czyszczonia. Doktorantka w pracowni prof.
B. Mak-Soboty na ASP we Wrocławiu. Wzięła udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych i indywidualnych, m.in. w Paryżu, Londynie, Mediolanie, Luxemburgu, Wenecji, Nowym Borze, Sofii, Dreźnie, Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Łodzi, Gdyni, Jeleniej Górze. Zdobywczyni nagród m.in.: 1 miejsce – Diament Meblarstwa, 1 miejsce w międzynarodowym konkursie „Szklana Improwizacja”, laureatka „Must Have 2020” Łodź Design, laureatka „Must Have 2021” Łódź Design Festiwal, Finalistka Konkursu „ Dobry Wzór 2021” Instytutu Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie, laureatka – wyróżnienie specjalne Międzynarodowego Konkursu „Design Educated” w Niemczech. Uczestniczka wystaw najważniejszych festiwali wzornictwa światowego jak: London Design Week, Expo Mediolan, Salone del Mobile Milano, Venetian Glass Week, Biennale Szkła Sofia, Gdynia Design Days, Łódź Design Festiwal. Jej prace są w zbiorach Muzeum Karkonoskiego, Muzeum Technik Ceramicznych w Kole i Galerii Wzornictwa Polskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie. Stypendia i dotacje min: Ministerstwo Kultury i Sztuki i Dziedzictwa Narodowego, Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie, Urban Glass w Nowym Yorku, Pilchuck Glass School w USA. Wiceprzewodnicząca Koła Naukowego Studentów Szkła ASP Wrocław, kuratorka wystaw, autorka publikacji o sztuce szkła. Zajmuje się atawistyczną tęsknotą człowieka za naturą i wspólnotą.

“Interesują mnie relacje człowieka z naturą. W swoich pracach koncentruję się na atawistycznych potrzebach kontaktu współczesnego człowieka z naturą i wspólnotą. Szukam obszarów ludzkich pragnień, emocji związanych z utratą tych relacji i tęsknotą za nimi. Interesuje mnie uświadomienie sobie przez współczesnego człowieka, że jest biologiczny, że jest częścią przyrody, z którą stracił kontakt i o której istnieniu zapomniał. Daleka jestem od konstruowania instrukcji lub codzienności. Interesuje mnie proces samouświadomienia i związanych z tym emocji, potrzeb, tęsknot, lęków. Staram się je opisywać w swoich pracach.”

/Posted by: bwajg

AUTORSKIE KIELISZKI DLA PARY są wykonane metodą hutniczą, co pozwala na swobodne powielanie i wdrożenie do produkcji. Przy czym, czarka jest dmuchana do formy obrotowej i zawsze pozostaje taka sama, lecz nóżki są formowane ręcznie przez hutnika, co pozwala zachować własny charakter każdej parze. Szczególnie ważne dla projektu skierowanego do celebrowania związków, każdy jest nieco inny. W moich projektach czy artystycznych, czy użytkowych, poszukuję emocji. Do tematu na autorskie kieliszki do wina, poszukiwałam zobrazowania atmosfery kiedy to spędzamy romantyczny czas z ukochaną osobą. Złączone ze sobą na magnes szkła, na co dzień urzekają jako obiekt rzeźbiarski. Wieczorem zachęcają do bliższych relacji, celebrowania wspólnych chwil. Magia polega na tym, by wypić winny trunek jednocześnie.


NATALIA KOMOROWSKA

Urodziła się w Warszawie, wychowała się w Kotlinie Jeleniogórskiej. Historia szklarstwa ukształtowała jej pogląd na otaczający świat i sztukę. Uczęszczała do Liceum Plastycznego im. Stanisława Wyspiańskiego, gdzie specjalizowała się w szkle artystycznym, następnie na Akademię Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu (2015-2020) i Akademię Sztuk Pięknych w Bratysławie (2019). Pracuje w szkle już ponad 10 lat i nadal poszerza wiedzę oraz umiejętności. Aktualnie przygotowuje się do obrony pracy magisterskiej na Wydziale Ceramiki i Szkła wrocławskiej ASP, równolegle studiując na kierunku Mediacja Sztuki. Jej działania zostały docenione m.in. w latach 2017-2019, kiedy otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia, Stypendium Prezydenta Miasta Wrocławia i Stypendium Rektora ASP we Wrocławiu. Jest laureatką wielu konkursów m.in. The Glass Prize 2019 w kategorii The Aspiring Glass Artist, organizowanego przez firmę Warm Glass UK.

/Posted by: bwajg

W skład zestawu wchodzi:

– 1 patera, wym.: 60 x 31 cm
– 6 talerzyków, wym.: śr. 16 cm
– 1 miseczka, wym.: 24 cm


EWA KOPEĆ-KOTULSKA

Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Jeleniej Górze. W 1993 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych we Wrocławiu na kierunku szkło – praca dyplomowa w pracowni prof. Ludwika Kiczury. Od 1994 roku uczy przedmiotów artystycznych, prowadząc własną pracownię szkła artystycznego w Liceum Sztuk Plastycznych w Jeleniej Górze. Tworzy w szkle: rzeźby, biżuterię i przedmioty użytkowe.

/Posted by: bwajg

KARAFKA z kolekcji Kultowe Formy, inspirowana butelką na mleko z czasów PRL. Projekt dla Huty “Julia”, 2015. Materiał – szkło kryształowe, ręcznie szlifowane.

SZKLANKA JAK KUBEK. Inspiracją do projektu tej szklanki był ceramiczny kubek który pochodzi z czasów mojego dzieciństwa, dawniej popularny w takich kultowych miejscach PRL-u jak bary mleczne. Kształt szklanki pozwala na umieszczenie jednej w drugiej co zmniejsza powierzchnię ekspozycji a jednocześnie pozwala na własną kompozycję składającą się z różnych zdobin. Radość z tego projektu dają mi między innymi takie komentarze zamieszczane na portalach społecznościowych jak: “Inspiracja (?) Kubek retro społem ;)”. Kształt szklanki nawiązuje do popularnej formy kubka ceramicznego i jest to trochę powrót do projektu “Kultowych Form ” Dzięki modułowej konstrukcji i różnym szlifom w górnej części formy możemy składać szklanki jedna w drugą i samemu komponować układ dekoracji. Składane pionowo szklanki oddają miejsce na półce i stają się elementem dekoracyjnym tak mocno związanym ze szkłem kryształowym. Rok powstania – 2017 r. Wyróżnienie Must Have, Łódź Design Festiwal, 2020 r. Materiał – szkło kryształowe. Kolekcja Pietkiewiczdesign, producent Huta Julia.

W skład zestawu wchodzi:

– karafka, poj. 1000 ml, wys. 24,5 cm
– 2 SZKLANKI JAK KUBEK, poj. 320 ml, wys. 9,5 cm, śr. 8 cm


SEBASTIAN PIETKIEWICZ

W 2001 roku obronił dyplom na Wydziale Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Dwa lata później ukończył Podyplomowe Studium Przestrzeni Scenicznej na Wydziale Architektury Wnętrz ASP we Wrocławiu. Po studiach pracował jako projektant w hutach szkła: Huta Szkła Kryształowego Sudety w Szczytnej, Huta Szkła Gospodarczego Ząbkowice w Dąbrowie Górniczej, Huta Szkła Kryształowego Julia w Piechowicach oraz Huta Szkła Gospodarczego Zawiercie w Zawierciu. Od 2013 roku jest głównym projektantem w hucie Julia w Piechowicach. Od 2018 współpracuje z Hutą Edwanex. We współpracy z Leroy Merlin i Instytutem Wzornictwa Przemysłowego zaprojektował modułowe doniczki w ramach kampanii „Dobrze Zaprojektowane”, 2011. Wyróżnienie „Must Have” za kolekcję „Metropolis”, oraz za Zestaw Śniadaniowy nr 1 wchodzący w skład kolekcji „Polski Stół”, Łódź Design Festival, 2016. Wyróżnienie Must Have za kolekcję „Blanca” oraz Must Have za kolekcję „Łatki” 2017, Must Have za „Szklanka jak kubek” 2020. Udział w wystawach zbiorowych w Czechach, Polsce, Rumuni, Francji , Niemczech, USA , Korei Południowej, Finlandii. Wystawa indywidualna „Kultowe formy – Sebastian Pietkiewicz” – zorganizowana w ramach projektu: “Tak, kupuję polski design!” w Galerii BB, Kraków 2016.

Po więcej odsyłamy tutaj: web

/Posted by: bwajg

AGNIESZKA ALEKSANDRA BAR [ur. 1982]

Projektantka władająca szklaną materią, zafascynowana zjawiskami przyrody i naturą człowieka. W projektowaniu towarzyszy jej uważność i czułość, patrzy głęboko w oczy i słucha. Drażni zmysły i umysły serwując w szklanych naczyniach pustkę dla refleksji. Intencją projektantki jest by przedmioty budowały nowy wymiar naszych relacji i pomagały nam odetchnąć w karmiącym stanie kontemplacji. Urodziła się w Sudetach, w regionie o bogatych tradycjach szklarskich. Odkryła szkło jako wielowymiarowe medium, którym opowiada historie pełne znaczeń. Wychowała się w domu, gdzie ważne miejsce zajmowało rzemiosło, wyrosła w przekonaniu że praca rąk ma dużą wartość i daje innym radość z używania. To przekonanie służy jej do dzisiaj.

Pociąga ją żar szklarskiego pieca. Traktuje tradycyjne techniki z szacunkiem ale i z przymrużeniem oka. Tworzy w krótkich seriach, w kooperacji z rzemieślnikami i ośrodkami szklarskimi w Polsce i zagranicą. Absolwentka wrocławskiej ASP im. E. Gepperta (2007). Pracuje w Katedrze Szkła na macierzystej uczelni od 2011, gdzie aktualnie przygotowuje pracę doktorską. Stypendystka Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Uczestniczka prestiżowych wystaw i festiwali projektowych od 2008 roku, m.in.: London Design Festival, Salone del Mobile Milano, Paris Design Week, Vienna Design Week, Gdynia Design Days, Łódź Design Festiwal, Designblok. Laureatka Must Have, Dobry Wzór, Mazda Design Award 2019.

Po więcej odsyłamy tutaj: web / fb / ig

/Posted by: bwajg

AGNIESZKA ALEKSANDRA BAR [ur. 1982]

Projektantka władająca szklaną materią, zafascynowana zjawiskami przyrody i naturą człowieka. W projektowaniu towarzyszy jej uważność i czułość, patrzy głęboko w oczy i słucha. Drażni zmysły i umysły serwując w szklanych naczyniach pustkę dla refleksji. Intencją projektantki jest by przedmioty budowały nowy wymiar naszych relacji i pomagały nam odetchnąć w karmiącym stanie kontemplacji. Urodziła się w Sudetach, w regionie o bogatych tradycjach szklarskich. Odkryła szkło jako wielowymiarowe medium, którym opowiada historie pełne znaczeń. Wychowała się w domu, gdzie ważne miejsce zajmowało rzemiosło, wyrosła w przekonaniu że praca rąk ma dużą wartość i daje innym radość z używania. To przekonanie służy jej do dzisiaj.

Pociąga ją żar szklarskiego pieca. Traktuje tradycyjne techniki z szacunkiem ale i z przymrużeniem oka. Tworzy w krótkich seriach, w kooperacji z rzemieślnikami i ośrodkami szklarskimi w Polsce i zagranicą. Absolwentka wrocławskiej ASP im. E. Gepperta (2007). Pracuje w Katedrze Szkła na macierzystej uczelni od 2011, gdzie aktualnie przygotowuje pracę doktorską. Stypendystka Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Uczestniczka prestiżowych wystaw i festiwali projektowych od 2008 roku, m.in.: London Design Festival, Salone del Mobile Milano, Paris Design Week, Vienna Design Week, Gdynia Design Days, Łódź Design Festiwal, Designblok. Laureatka Must Have, Dobry Wzór, Mazda Design Award 2019.

Po więcej odsyłamy tutaj: web / fb / ig

/Posted by: bwajg

WAZON wykonany w dwóch technikach obróbki szkła, FUSING (stapianie szkła) oraz SLUMPING (kształtowanie szkła w formach). Szkło cięte i ozdabiane ręcznie, podwójny wypał w piecu szklarskim w temperaturze 780 stopni Celsjusza. Do wykonania wazonu zostały użyte dwa przejrzyste kolory szkła witrażowego. Dzięki połączeniu dwóch kolorów uzyskano zamierzony efekt, kolor NIEBIESKI ATLANTYCKI. Inspiracją zarówno kształtu jak i koloru były wakacje nad oceanem. Można długo wpatrywać się jak promienie słońca przenikają przez wazon wypełniony delikatnymi trawami oddając tym samym piękne wspomnienia. Wazon posiada trzy kieszonki, które można wypełnić kwiatami lub patyczkami zapachowymi.


JUSTYNA RATASIEWICZ

Z wykształcenia magister ekonomii, jednak SZKŁO to jej pasja. Miłośniczka prostych i ciekawych form. Swoją przygodę ze szkłem zaczęła w 2013 roku od regularnego uczestnictwa w warsztatach przy Jeleniogórskim Centrum Kultury. Kilkuletnie zdobywanie doświadczenia pod okiem znakomitych rzemieślników i artystów w zakresie produkcji witraży oraz mozaiki szklanej, zainspirowało ją do poznawania kolejnych technik obróbki szkła. Fusing – czyli stapianie szkła oraz Slumping – kształtowanie szkła w formach, całkowicie ją pochłonęło. Od kliku lat systematycznie poszerza swoją wiedzę na temat stapiania i obróbki szkła na gorąco. Uczestnicząc w wielu szkoleniach i kursach zarówno w kraju jak i za granicą, ucząc się od mistrzów obróbki szkła, za każdym razem odkrywa coś nowego. W swoich pracach wykorzystuje szkło witrażowe Spectrum Glass by Oceanside Glass oraz szkło Bullseye.

/Posted by: bwajg

ZESTAW DO SERWOWANIA wykonany w dwóch technikach obróbki szkła, FUSING (stapianie szkła) oraz SLUMPING (kształtowanie szkła w formach). Szkło cięte i ozdabiane ręcznie, podwójny wypał w piecu szklarskim w temperaturze 780 stopni Celsjusza. Do wykonania zestawu zostało użyte szare (stalowe) przejrzyste szkło witrażowe oraz białe opalowe pałeczki szklane do wykonania wzoru. Zestaw inspirowany jest japońską kuchnią podawania sushi, gdzie dominują dwa kolory w potrawie: ciemno stalowe glony Nori oraz biały ryż.

W skład zestawu wchodzi:

– 1 patera podłużna wym.: 42 x 11 x wys. 1,5-2,0 cm
– 1 talerzyk na przystawki wym.: 11,5 x 11,5 x wys. 1,0-2,0 cm
– 4 miseczki do dipów/sosów wym.: 7,5 x 7,5 x wys. 1,5 cm
– 1 wazon: 21 x 12 x głęb. 6 cm


JUSTYNA RATASIEWICZ

Z wykształcenia magister ekonomii, jednak SZKŁO to jej pasja. Miłośniczka prostych i ciekawych form. Swoją przygodę ze szkłem zaczęła w 2013 roku od regularnego uczestnictwa w warsztatach przy Jeleniogórskim Centrum Kultury. Kilkuletnie zdobywanie doświadczenia pod okiem znakomitych rzemieślników i artystów w zakresie produkcji witraży oraz mozaiki szklanej, zainspirowało ją do poznawania kolejnych technik obróbki szkła. Fusing – czyli stapianie szkła oraz Slumping – kształtowanie szkła w formach, całkowicie ją pochłonęło. Od kliku lat systematycznie poszerza swoją wiedzę na temat stapiania i obróbki szkła na gorąco. Uczestnicząc w wielu szkoleniach i kursach zarówno w kraju jak i za granicą, ucząc się od mistrzów obróbki szkła, za każdym razem odkrywa coś nowego. W swoich pracach wykorzystuje szkło witrażowe Spectrum Glass by Oceanside Glass oraz szkło Bullseye.

/Posted by: bwajg

EWA KOPEĆ-KOTULSKA

Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Jeleniej Górze. W 1993 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych we Wrocławiu na kierunku szkło – praca dyplomowa w pracowni prof. Ludwika Kiczury. Od 1994 roku uczy przedmiotów artystycznych, prowadząc własną pracownię szkła artystycznego w Liceum Sztuk Plastycznych w Jeleniej Górze. Tworzy w szkle: rzeźby, biżuterię i przedmioty użytkowe.

 

/Posted by: bwajg

Witraż klasyczny o wymiarze 51 x 51 cm – szkło antyczne, szkło powlekane, szkło float – malowane, grawerowane, oprawione w listwy ołowiane. Witraż osadzony w ramie drewnianej z oświetleniem led – lightbox. 2019 r.


TOMASZ MICHALSKI [ur. 1985, Jelenia Góra]

Absolwent Liceum Plastycznego w Jeleniej Górze. Dyplom w pracowni malarstwa prof. Leszka Knaflewskiego na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego w 2010 roku. Wyróżnienie Honorowe Dyrektora Galerii Sztuki w Legnicy podczas Ogólnopolskiego Przeglądu Malarstwa Młodych PROMOCJE 2010. W 2012 roku podyplomowa specjalizacja kierunkowa – Szkło w Architekturze w pracowni prof. Ryszarda Więckowskiego na ASP we Wrocławiu. Od 2010 roku pracuje w technice witrażu, głównie skupiając się na malarstwie na szkle. Z powodzeniem realizuje zamówienia do obiektów sakralnych oraz prywatnych rezydencji na terenie Polski i Wielkiej Brytanii. Efektem zaangażowania w pracę ze szkłem było nawiązanie współpracy ze szwajcarską pracownią Mäder & Co AG z Zurychu oraz londyńską Coriander Staind Glass. W 2017 roku uczestnik prac konserwatorskich przy zespole witraży w budynku Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Obecnie mieszka i pracuje w Jeleniej Górze.

Po więcej odsyłamy tutaj: web

/Posted by: bwajg

Istnieje możliwość zakupienia dwóch lamp w cenie 800 zł za sztukę.


MAGDA KUŹNIARZ

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Studiowała na Wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego. Szkłem zajęła się po przeprowadzce do Wolimierza u podnóża Gór Izerskich. Prowadzi autorską pracownię szkła artystycznego “Szklaną Kuźnię”.

/Posted by: bwajg

Patery: szkło sodowe formowane metodą fusingu. Praca indywidualna. Wazony: szkło sodowe formowane metodą hutniczną, z ręki, projekt i udział w formowaniu Magda Kuźniarz, hutnik Peter Glosik, asysta hutnicza Józef Margol. Wykonane w Laboratorium Szkła w Muzeum Karkonoskim.

W skład zestawu wchodzi:

– 3 patery podłużne
– 3 wazony


MAGDA KUŹNIARZ

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Studiowała na Wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego. Szkłem zajęła się po przeprowadzce do Wolimierza u podnóża Gór Izerskich. Prowadzi autorską pracownię szkła artystycznego “Szklaną Kuźnię”.

/Posted by: bwajg

Poszukując wiedzy na temat ekspresji, sięgnęłam do znanej techniki wytopu szkła do formy w piecu elektrycznym (klincasting). Połączyłam geometrię na zewnątrz, z organiczną formą aby zamknąć w niej nano chwilę -mój moment warty zapamiętania. Praca NANOTIME brała udział w finale IV edycji Konkursu NanoArt im. prof. Tadeusza Malińskiego w Galerie Roi Doré w Paryżu w 2019 roku. Jest też pierwszą rzeźbą z kolekcji “Under My Heven”, która w tym roku zostanie częściowo zaprezentowana podczas The Venice Glass Week HUB Under35 w Palazzo Loredan dell’Ambasciatore w Wenecji


NATALIA KOMOROWSKA

Urodziła się w Warszawie, wychowała się w Kotlinie Jeleniogórskiej. Historia szklarstwa ukształtowała jej pogląd na otaczający świat i sztukę. Uczęszczała do Liceum Plastycznego im. Stanisława Wyspiańskiego, gdzie specjalizowała się w szkle artystycznym, następnie na Akademię Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu (2015-2020) i Akademię Sztuk Pięknych w Bratysławie (2019). Pracuje w szkle już ponad 10 lat i nadal poszerza wiedzę oraz umiejętności. Aktualnie przygotowuje się do obrony pracy magisterskiej na Wydziale Ceramiki i Szkła wrocławskiej ASP, równolegle studiując na kierunku Mediacja Sztuki. Jej działania zostały docenione m.in. w latach 2017-2019, kiedy otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia, Stypendium Prezydenta Miasta Wrocławia i Stypendium Rektora ASP we Wrocławiu. Jest laureatką wielu konkursów m.in. The Glass Prize 2019 w kategorii The Aspiring Glass Artist, organizowanego przez firmę Warm Glass UK.